TransZorgNu Nijmegen waarschuwt: luister naar trans mensen

Onder trans personen en naasten is geschokt en verbijsterd gereageerd op het interview met psycholoog Chris Verhaak op EenVandaag. De vader van twee genderdiverse kinderen beschreef het als “eEen dolksteek in de rug”.  Het interview zit vol speculatie en onjuistheden en had niet zonder wederhoor geplaatst moeten worden, vindt Trans Zorg Nu Nijmegen.

In het stuk van 6 december 2022 wordt o.a. gespeculeerd over groepsdruk onder jongeren en gesuggereerd dat jongeren spijt zouden krijgen van puberteitsremmers en hormoonbehandeling. Hiervoor is geen enkel bewijs. In tegendeel: talloze onderzoeken hebben inmiddels uitgewezen dat spijt onder transgender jongeren nauwelijks voorkomt en dat het snel bieden van puberteitsremmers en hormonen sterk bijdraagt aan het mentaal welzijn van jongeren. Het plaatsen van dit soort onwetenschappelijke beweringen zonder correctie of weerwoord grenst aan het verspreiden van desmisinformatie.

Even zorgwekkend is het advies dat Verhaak geeft: meer transgender jongeren zouden eerst naar de GGZ. Dit zou meer vertraging betekenen, terwijl jongeren nu vaak al 3 tot 4 jaar moeten wachten op zorg. In die tijd gaat de puberteit door, wat onomkeerbare lichamelijke veranderingen en groot leed veroorzaakt. De vader vertelt over zijn zoon: “In die jaren zagen we hem steeds verder afzakken. Hij was in oorlog met zijn meisjeslichaam dat zich aan het ontwikkelen was tot vrouw, had geen ruimte meer voor school en durfde zich niet meer buiten te vertonen. Ik ben blij dat hij die vier jaar heeft overleefd. Vier jaar die hem bespaard hadden kunnen worden met puberteitsremmers.”

Nu al zijn er jongeren die door de onmenselijk lange wachtlijsten kampen met depressie en zelfdodingsgedachten, waarschuwt Trans Zorg Nu Nijmegen. Jongeren op nog een zijtraject plaatsen gaat levens kosten. De actiegroep pleit juist voor het via de huisarts direct toegankelijk maken van puberteitsremmers zonder wachtlijsten. Dit is een volledig omkeerbare stap die jongeren de controle over hun lichaam terug geeft. Ook de vervolgstappen van het transitietraject moeten sneller mogelijk worden en met meer regie bij de jongere zelf.

Om daar te komen moet er naar trans mensen zelf geluisterd worden. TransZorgNu Nijmegen doet dan ook een oproep aan de media: nNiets over ons, zonder ons. Betrek trans mensen bij de redactie en geef transgender organisaties de mogelijkheid een reactie te geven op artikelen over trans zorg, zodat zij onjuistheden kunnen weerleggen en een vollediger beeld kunnen geven van de situatie.

Lees hier de brief: https://transzorgnu.noblogs.org/post/2022/12/20/brief-van-trans-zorg-nu-nijmegen-aan-eenvandaag-verzonden-op-19-december-2022/

Lees hier de statements van ouders en van trans jongeren zelf: https://transzorgnu.noblogs.org/post/2022/12/20/statements-van-ouders-en-trans-jongeren-over-het-stuk-van-eenvandaag/

TransZorgNu Nijmegen warns: listen to trans people.

Trans people and their loved ones reacted with shock and bewilderment to the interview with psychologist Chris Verhaak on EenVandaag. The father of two gender-diverse children described it as “a stab in the back”. The interview is full of speculation and inaccuracies and should not have been published without rebuttal, according to TransZorgNu Nijmegen.

The piece of December the 6th speculates, among other things, about peer pressure among young people and suggests that young people would regret puberty blockers and hormone treatment. There is no evidence for this. On the contrary: countless studies have shown that regret hardly occurs among young transgender people and that quickly offering puberty blockers and hormone treatment contributes strongly to the mental well-being of young people. Publishing these kinds of unscientific claims without correction or rebuttal borders on the spreading of misinformation.

Equally worrying is the advice Verhaak gives: young transgender people should first go to the GGZ. This would mean more delay, while young people already often have to wait 3 to 4 years for care. During that time, puberty continues, causing irreversible physical changes and great suffering. The father talks about his son: “In those years we saw him sink further and further. He was at war with his girl body that was developing into a woman, wasn’t able to participate in school and no longer dared to show himself outside. I’m glad he survived those four years. Four years that could have been prevented with puberty blockers.”

There are already young people who are struggling with depression and suicidal thoughts due to the inhumanly long waiting lists, warns TransZorgNu Nijmegen. Placing young people on another side track will cost lives. The action group advocates making puberty blockers directly accessible through GP’s without waiting lists. This is a fully reversible step that puts young people back in control of their bodies. The subsequent steps of the medical transition must also be made possible more quickly and in a way that puts the young person more in charge of the process.

To get there, trans people themselves must be listened to. TransZorgNu Nijmegen therefore appeals to the media: nothing about us, without us. Involve trans people in editorial boards and give transgender organizations the opportunity to comment on articles about trans care, so that they can refute inaccuracies and provide a more complete picture of the situation.

 

Statements van ouders en trans jongeren over het stuk van EenVandaag:

Een vader van twee genderdiverse kinderen:

“Mijn zoon zat net aan het begin van zijn puberteit toen hij aan zichzelf toe durfde te geven dat hij een jongen in een meisjeslichaam is. Hij heeft toen jaren op de wachtlijst gestaan en het heeft drie en een half jaar geduurd voordat hij gediagnosticeerd was. In die jaren zagen we hem steeds verder afzakken, hij was in oorlog met zijn meisjeslichaam dat zich aan het ontwikkelen was tot vrouw, had geen ruimte meer voor school, durfde zich niet meer buiten te vertonen. Als ouders zijn we de hele tijd bezig geweest om hem overeind te houden. Hij is nu volwassen en heeft zijn transitie gehad. Ik zie hem helemaal opleven. Maar hij heeft wel 4 jaar stilstand in zijn ontwikkeling in te halen. Ik ben blij dat hij die 4 jaar heeft weten te overleven, 4 jaar die hem bespaard hadden kunnen worden met puberteitsremmers.

Bij mijn zoon stonden op een gegeven moment een klein dozijn GGZ hulpverleners met zijn allen te wachten tot hij in transitie ging: ze waren het er unaniem over eens dat ze niet verder konden komen als er niets met zijn genderdysforie gedaan zou worden.

Genderdiversiteit is veel gebruikelijker dan we lang dachten. Met ons strikte hokjesdenken hebben we veel kinderen gedwongen iets te zijn wat ze niet zijn. Gevolg: sociale angsten, ontwikkelstoornissen, depressies, automutilatie en zelfdoding. Het zijn standpunten als in de 1vandaag rapportage die de hokjes in stand houden en groot leed veroorzaken. Het is daarom onbegrijpelijk dat er dit soort geluiden komen vanuit een kliniek die deze kinderen wil helpen. Voor mij, als vader van twee genderdiverse kinderen, is dat een dolksteek in de rug: het kost mij dag in dag uit mijn energie om mijn kinderen ruimte te geven voor een zo gezond mogelijke ontwikkeling. Daar heb ik steun bij nodig.”

Statement van Max (14):

“Ik ben net 14 geworden en sta inmiddels al een halfjaar op de wachtlijst, ik zie mijn lichaam steeds meer veranderen waar ik moeite mee heb omdat ik weet dat het onomkeerbaar is. Ik ben bang dat tegen de tijd ik eindelijk hulp krijg het al te laat is voor hormoonblokkers, al helemaal als nu de toegankelijkheid daarvan moeilijker zou worden. Ik ben bang dat ik ga veranderen in iemand die ik niet ben, en de lange wachtlijst laat mij heel lang in deze kwetsbare positie staan.”

Statement van een trans jongere van 17:

Hoi, ik ben een transgender jongen van 17 en kan zeggen dat transgender jongeren niet langer moet wachten op transgenderzorg, maar in tegenstelling ze dit grotendeels al te lang doen. Ik zal waarom ik dit vind hier verduidelijken.

Ten eerste weet je als transgender persoon ook al dat het niet zo maar iets is, dus meestal is er al een hele tijd overheen gegaan voordat je überhaupt de eerste stap zet, uit de kast komen, wat ook nog een tijd kan duren, een impulsieve beslissing voor in transitie gaan zie ik niet snel gebeuren.
Sommige mensen hebben hier dan vooralsnog angst voor, een verklaring voor deze angst is dat ze geen reden kunnen bedenken voor de grote toename in transgender jongeren in de laatste aantal jaren. Zelf zou ik deze toename verklaren door een betere bekendheid hiervan, een aantal jaar geleden had ik wel eens van het woord transgender gehoord, maar wat het precies inhield wist ik niet, daardoor dacht ik over mijn gevoelens op dat moment heen te kunnen groeien. Toen er wat later meer bekendheid over trans mensen kwam, snapte ik gewoon trans was.

”Maar veel van deze mensen zijn echt jong, kunnen ze de inhoud wel voldoende inzien?” Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat ook bij jongeren slechts een klein percentage later toch zich met hun bij geboorte toegewezen geslacht identificeert. Daarnaast is ook bekend bij jonge kinderen, dat ze stigmatisering vaak niet zo heftig ervaren als ouderen, en dat kan verklaren, naast de vermeerderde bekendheid in hun generatie, dat ze hiermee sneller naar buiten komen.
Een erg belangrijke vermelding is hier ook bij, dat je niks kan doen wat lastig terug te draaien is voor je 15de, daarvoor mag je namelijk alleen puberteitsremmers nemen, die doen zoals het woord vermelde, maar waarmee na je hiermee stopt, het gewoon als normaal zich zal voortdoen. Wat je wel kan doen wat lastig omkeerbaar is, is dit niet doen, waardoor je mogelijk in de ongewenste puberteit komt.

”De mensen die in detransitie gaan kan wel een kleine groep zijn, maar kunnen we die niet het beste voorkomen?” Zelf zou ik zeggen dat de manier om dit te voorkomen is door juist de acceptatie van transgender personen vermeerderen, waardoor de verduidelijking zal toenemen, waarbij ik dan dus juist denk, dat die kleine groep kleiner zal worden.
Je hebt bij meerdere kwesties een kleine groep waarbij er iets anders is, en dit is niet alleen bij trans mensen het geval, voorkomen is altijd goed, maar niet wanneer het het overgrote deel schade oplevert.

Conclusies:
1. Groepsdruk is onzin, de toename komt door meer bekendheid, maar zeker niet om die reden, helaas worden de meeste transgender jongeren die ik ken gepest, dus in tegenstelling is er meer druk andersom. Sommige denken misschien groepsdruk omdat vaak veel trans mensen ook trans vrienden hebben, maar t is heel menselijk om te zoeken naar mensen met soortgelijke ervaringen als jij, dit heeft niks met groepsdruk te maken.
2. Maak de hoognodige zorg niet lastiger, zorg alleen voor informatie. De emotionele impact die de wachttijden hebben op transgender mensen is ook onomkeerbaar.

Een moeder van een transgender kind:

Dit is een complexe materie, waarbij de nuance verloren gaat in korte stukjes in de media. Aan de ene kant juich ik het toe dat de reguliere GGZ méér genderzorgkennis zou gaan krijgen en dat kinderen met gendervragen, gecombineerd met andere problematiek, daar laagdrempelig(er) terecht zouden kunnen. Zeker ook als dat ervoor zorgt dat ze sneller geholpen kunnen worden met de mentale problematiek, en daarmee wellicht ook druk wegnemend van de wachtlijsten voor medische transitie. Aan de andere kant: het moet geen afschuiven worden en al helemaal geen afschuiven naar collega’s die niet de juiste kennis hebben om met transproblematiek om te gaan.

Praktijkervaring. Toen onze (trans)zoon uit de kast gekomen was naar de leerplichtambtenaar, nadat hij bijna een jaar gym verzuimde, werd hij dankzij die ambtenaar, die zijn problematiek én suïcidale gedachten zeer serieus nam, met een enorme spoedindicatie aangemeld bij de jongerenafdeling van de plaatselijke GGZ. De hulp die wij in die acute fase kregen? Een foldertje van 113 Zelfmoordpreventie, een briefje met het nummer van de crisisdienst, en de vraag hem nog maar even goed in de gaten te houden, tot hij aan de beurt was. Je wil niet weten wat het met ouders en een (trans)kind doet om met levendige zelfmoordgedachten, en zijn enorme angst dat hij voor zijn eigen gedachten zou zwichten, enkele weken te moeten overbruggen voor er überhaupt plek was voor een intake voor een plek met de aller-, allerhoogste spoednotering.

Nee, u begrijpt: ik zou het toejuichen als ook de GGZ laagdrempelig deze problematiek kon helpen aanpakken.
Toch zat er voor ons uiteindelijk ook een nadeel aan: een maandenlang welles-nietes-gevecht met de GGZ-psychiaters. Waarbij zij wilden dat eerst de depressie voorbij zou zijn en de antidepressiva afgebouwd, vóór er verder gewerkt mocht worden aan de genderproblematiek. Want ‘eerst moesten andere problemen opgelost worden om te kijken of de genderproblematiek niet gewoon daar vandaan kwam’. En waarbij wij maandenlang bleven roepen dat de depressie júist kwam omdat hij zich in een vrouwelijk lichaam aan het ontwikkelen was, dat hij dit mentaal niet goed kon handlen, en dat hij júist een genderbehandeling nodig had om uit die depressie te komen. Vechten tegen de bierkaai, want je wordt als ouder gezien als leek, je kind wordt gezien als onkundig betreffende diens eigen lijf en gevoelens en gedachten, en zij als deskundig. En je wil ook niet een enorme clash veroorzaken uit angst dat zij het je nog véél moeilijker kunnen maken in de transitie. Dit kip-en-ei-gevecht zorgde ervoor dat onze zoon pas erg laat aan de pubertijdsremmers mocht…. waarna hij ineens in grote vaart opknapte en de depressie overwon.

Ondanks dat we vanwege die suïcidale gedachten met enorme spoednotering binnen vlogen, heeft dit uiteindelijk alsnog maandenlange vertraging gegeven, en nog steeds vragen wij ons wel eens af of die antidepressiva – ook geen lichte medicijnen – wel nodig geweest waren als er gewoon naar hem geluisterd was dat die depressie vanwege de genderdysforie kwam.

De wens om kinderen met genderdysforie en co-problematiek éérst naar de GGZ te sturen is in mijn ogen alleen gerechtvaardigd als dit is om ze te helpen de wachttijd te overbruggen, als het wegvangen van diegenen die geen medische transitie nodig blijken te hebben gezien wordt als bijvangst en vooral niet als hoofddoel, en al helemáál niét als dit bedoeld is om opnieuw een poortwachter in te bouwen voor de medische genderzorg…
Bedenk ook dat onze trans kinderen al vaak genoeg er tegenaan lopen dat ze het idee hebben dat ze precies moeten doen wat er gevraagd wordt, precies moeten zeggen wat er verwacht wordt, en zich precies zo moeten gedragen als gewenst wordt door deze medische genderteams, omdat ze anders bang zijn van al die ‘poortwachters’ geen groen licht te krijgen voor pubertijdsremmers en hormonale behandeling en later ook operatieve ingrepen.

Een systeem wat veelom als ‘zeer zorgvuldig’ aangeprezen wordt, terwijl vanuit de statistieken vanuit andere landen inmiddels dubbel en dwars duidelijk geworden is dat deze route via ‘poortwachters’ die ‘groen licht moeten geven’ nét zo veel (of eerder nét zo ontzettend weinig) spijtoptanten geeft als het informed consent.

Onze zoon is post-transitie. Hij is nooit meer depressief geweest, heeft een mooi leven opgebouwd, studie, appartement, vaste relatie… en tot op de dag van vandaag loopt hij nog steeds eens in de zoveel weken weer eens érgens in het medische circuit vast, puur op het feit dat hij trans is, en moet nog steeds elke keer veel bel- en regelwerk tussen zijn drukke studie inplannen omdat het keer op keer een gevecht is om zijn testosteron op tijd bij de apotheek te krijgen.

Brief van Trans Zorg Nu Nijmegen aan EenVandaag, verzonden op 19 december 2022

Beste redactie,

Bij deze willen we graag reageren op het artikel van EenVandaag met de titel Waarom melden steeds meer kinderen zich voor een genderbehandeling? Nieuw onderzoek moet onder meer dat duidelijk maken van Leonie van Noort. In dit artikel worden verschillende beweringen gedaan die niet kloppen.

Ten eerste worden er zorgen geuit over de impact van hormoonremmers en hormoonbehandeling. Hierbij wordt het niet toedienen van hormoonremmers als de terughoudendere, voorzichtige optie gepresenteerd. Het tegendeel is waar. Hormoonremmers zijn volledig omkeerbaar, je kan er gewoon mee stoppen en dan start de ‘natuurlijke’ puberteit alsnog. Wordt het toedienen van hormoonremmers uitgesteld door wachtlijsten of terughoudende behandelaars, juist dan start die (ongewenste) puberteit meteen, vaak met onomkeerbare gevolgen. Niet hormoonremmers, maar juist het gebrek aan toegang tot hormoonremmers is zeer schadelijk voor transgender jongeren.

Diverse recente onderzoeken ontkrachten de geuite zorgen: Inmiddels is meermaals bewezen dat kinderen boven de 6 jaar oud die zichzelf identificeren als transgender dit bijna altijd op latere leeftijd nog steeds doen, dat 98% van trans personen die op jonge leeftijd met hormonen of remmers starten, daar als volwassene mee doorgaat en dat toegang tot hormoonremmers en daarna hormoonbehandeling een zeer positieve invloed heeft op het welzijn van jongeren.1

Dat je op ieder moment kan stoppen geldt natuurlijk ook voor op de wachtlijst van een genderteam staan. We lezen dat Chris Verhaak beweert dat ouders hun kinderen te snel naar genderzorg doorsturen omdat ze weten van de lange wachtlijsten. De oplossing hiervoor bij trans mensen leggen door ze eerst te ‘filteren’ bij de reguliere ggz, is bizar. De verantwoordelijkheid om de wachtlijsten en andere problemen op te lossen ligt bij de zorgaanbieder. Daarbij is het argument dat bij de reguliere ggz bredere vragen worden gesteld onzin, want tijdens de ‘diagnostische fase’ van de genderpoli’s die minstens 6 maanden duurt, hebben we ook uit eigen ervaring een volledig psychologisch onderzoek moeten doorstaan waarin absoluut alles bevraagd wordt, en waarin deze fase vaak ook nog verlengd wordt als blijkt dat er andere dingen spelen. Deze lange onnodige diagnostische fase veroorzaakt nu al veel leed, dit wordt vergroot indien daar nog een barrière voor geplaatst wordt door jongeren eerst langs de ggz te sturen.2

Dat jongeren in dit artikel het hoofdonderwerp zijn van de wetenschappelijk niet onderbouwde bezwaren van Chris Verhaak, vinden wij extra zorgelijk. Jongeren zijn een kwetsbaarste groep die tijdens de jarenlange wachtlijsten vaak kampen met depressie en zelfmoordgedachten. Het jarenlang moeten wachten terwijl je je lichaam onomkeerbaar ziet veranderen op een manier die je absoluut niet wil, draagt hier sterk aan bij. Het is dus niet overdreven om te zeggen dat de wachtlijsten levensbedreigend zijn en dat nog meer barrières opwerpen zal zorgen voor meer slachtoffers.3

Chris Verhaak beweert dat ‘het remmen van puberteitshormonen ervoor zorgt dat kinderen nauwelijks psychoseksuele ontwikkeling hebben’. Wij zien juist dat als kinderen door een puberteit moeten gaan waar ze zich slecht bij voelen en die niet bij hen past, deze ontwikkeling nog veel meer zal ontbreken. Dit wordt heel goed uitgelegd door een (anonieme) vader en een kind dat zelf aan het begin van de puberteit staat, hun reactie staat hieronder.

Tenslotte speculeert Chris Verhaak over ‘groepsdruk’ onder jongeren. Ook dit is niet gebaseerd op enig wetenschappelijk onderzoek. Het is niet meer dan logisch dat meer acceptatie van genderdiversiteit en meer zichtbaarheid van trans mensen in de maatschappij tot gevolg heeft dat meer transgender jongeren accepteren dat ze transgender zijn, en dat meer ouders bereid zijn hun kind te ondersteunen in het zoeken van transitiezorg. Dat meer mensen al jong de ruimte voelen om zichzelf te zijn is fantastisch en zou gevierd moeten worden.

Chris Verhaak van de genderpoli van het Radboudumc vraagt zich af of behandeling bij de genderpoli het beste is voor trans mensen, en ironisch genoeg doen wij dat ook al heel lang. We willen alleen twee volledig verschillende richtingen uit: Chris Verhaak wil dat mensen langs nog meer zorgposten gaan om ‘zeker te weten’ dat ze ‘echt trans’ zijn voor ze aankloppen bij genderzorg. Wij willen juist dat mensen lichamelijke zelfbeschikking hebben. Wij willen dat transitie mogelijk wordt zonder psychiatrische beoordeling en daardoor zonder wachtlijsten. Wij willen dat zelf mogen beslissen over ons lichaam. Dit is belangrijk voor iedereen, maar het allermeest voor jongeren wiens lichaam zich tegen hun wil ontwikkelt door een niet bij hen passende puberteit.

Deze perspectieven hadden wij graag vertegenwoordigd gezien in het artikel Waarom melden steeds meer kinderen zich voor een genderbehandeling?. Als er met transgender belangenorganisaties was gesproken (zoals Transvisie, Transgender Netwerk Nederland of Trans Zorg Nu) hadden zij een kritische noot kunnen plaatsen bij de onwetenschappelijke beweringen van Verhaak en hadden trans mensen kunnen laten horen hoe zij de zorg ervaren. Hierdoor zou er een completer, genuanceerder en minder eenzijdig beeld gegeven worden.

Ook hadden trans organisaties de woordkeuze kunnen benoemen. In dit artikel wordt bijvoorbeeld gesproken over ‘meisjes’ terwijl eigenlijk trans jongens/mannen bedoeld worden. Gebruik van bronnen zoals TNN’s ‘transgender in de media’4 had dit soort onjuist taalgebruik kunnen voorkomen. Nog beter is het betrekken van trans mensen in de redactie van dit soort artikelen.

Wij hopen dat jullie alsnog ruimte willen bieden aan het perspectief van trans mensen op hun eigen zorg. Als jullie contact met ons op willen nemen kan dat via het emailadres transzorgnunijmegen@gmail.com

Met vriendelijke groet,

Trans Zorg Nu Nijmegen

1 https://www.amsterdamumc.org/nl/vandaag/merendeel-van-transgender-jongeren-blijft-later-hormonen-gebruiken.htm en https://publications.aap.org/pediatrics/article/150/2/e2021056082/186992/Gender-Identity-5-Years-After-Social-Transition?autologincheck=redirected
2 https://nos.nl/artikel/2433706-transgender-jongeren-door-lange-wachttijden-overgeleverd-aan-zelfmedicatie en https://www.destentor.nl/binnenland/ellenlange-wachttijden-in-de-transzorg-dit-systeem-en-de-gevolgen-ervan-zijn-onmenselijk~af54edee/?cb=5e0b825af043fc867adca4671b4c1a9f&auth_rd=1
3 https://jamanetwork.com/journals/jamanetworkopen/fullarticle/2789423
4 https://www.transgendernetwerk.nl/wp-content/uploads/Transgender-in-de-media-1.0.pdf

Trans Zorg Nu Nijmegen, locatie en toegankelijkheid

Trans Zorg Nu Nijmegen demonstreert voor zelfbeschikking en betere trans zorg.
Wanneer: zondag 18 september om 14.00 uur.
Waar: Grote Markt, Nijmegen

Toegankelijkheid:
Er zal een livestream zijn. De livestream zal op onze Instagram te zien zijn en op Vimeo.
– Er is een gebarentolk. Hij zal ook op de livestream te zien zijn.
– De locatie is nabij bushaltes. De locatie is rolstoeltoegankelijk. In het centrum zijn wel veel straten met oneven stenen. We blijven op 1 plaats, er volgt geen mars.
– Er zullen klapstoelen zijn bij het podium.
– Er is een rustige locatie dichtbij waar 1 van onze vrijwilligers je heen kan brengen als het even te veel wordt. Dit is bij cafe De Plak, Bloemerstraat 90, naast Plein ’44. Je kunt hier zelf naartoe gaan of iemand van het veiligheidsteam kan met je meelopen.

Samen veilig.
Graag willen we een paar dingen met elkaar afspreken om 18 september goed voor elkaar te zorgen:
– We komen met veel mensen bij elkaar. Kom je naar de demo? Doe dan alsjeblieft van te voren een corona zelftest. Blijf bij een positieve test thuis.
– Er is tijdens de demo een gebied met stippen op de grond. Dit is voor mensen die 1,5 meter afstand willen houden. Respecteer dat en ga daar niet staan als je niet van plan bent afstand te houden. Er is ook een gebied waar je zelf je afstand tot elkaar kunt bepalen.
– We vinden het heel belangrijk dat er geen foto’s of filmpjes worden genomen van mensen die dat niet willen. Vraag dus altijd iedereen die herkenbaar in beeld komt om toestemming. Ook de mensen op de achtergrond van je foto. Dit is nadrukkelijk ook een verzoek aan de media. Het is helaas nog steeds niet voor alle trans mensen veilig om zichzelf te zijn. Voor sommigen van ons kan het echt ons leven ontwrichten om opeens met ons gezicht in een krant te staan of op tv te komen. Respecteer alstublieft onze behoefte aan veiligheid en fotografeer of film alleen mensen met toestemming. We zullen dit verzoek vanaf het podium herhalen.
– Er is een veiligheidsteam, dat zijn de mensen met de gele hesjes. Als je je onveilig voelt of een onveilige situatie ziet kun je naar hen toe gaan en zullen zij proberen je te helpen. Zij zullen ook mensen aanspreken die zich niet aan onze afspraken houden.

Trans Zorg Nu Nijmegen, location and accessibility

Trans Zorg Nu Nijmegen demonstrates for self-determination and better trans care
When: Sunday 18 September, from 2 pm.
Where: Grote Markt, Nijmegen

Accessibility:
– There will be a livestream available through instagram and vimeo.
– There’s a sign interpreter. He will also be featured on the livestream.
– The location is near bus stops and is wheelchair accessible. In the center there are some streets with uneven cobblestones. We will stay in 1 place, there will not be a march.
– There will be folding chairs at the stage.
– There is a quiet location nearby where one of our volunteers can take you if it gets too much. This is at cafe De Plak, Bloemerstraat 90, next to Plein ’44. You can go here yourself or someone from the safety team can walk you there.

Meeting safely together.
We would like to agree on a few things to take care of each other on September 18th:
– We get together with a lot of people. Are you coming to the demo? Please do a corona self-test in advance. Stay home if you test positive for Covid.
– There is an area with dots on the ground during the demo. This is for people who want to keep 1,5 meters distance from others. Respect that and don’t stand there if you don’t intend to keep your distance. There is also an area where you can determine your distance from each other yourself.
– We think it is very important that no photos or videos are taken of people who do not want that. So always ask anyone who is recognizable in the picture for permission. Also the people in the background of your photo. We would specifically like to emphasize this request to journalists and other media representatives. Unfortunately, it is still not safe for all trans people to be themselves. For some of us, it can really disrupt our lives to suddenly see our face in a newspaper or appear on TV. Please respect our need for safety and only photograph or film people with permission. We will repeat this request from the podium.
– There is a safety team, those are the people in the yellow vests. If you feel unsafe or see an unsafe situation you can go to them and they will try to help you. They will also address people who do not keep to our agreements.

Trans Zorg Nu Nijmegen Sprekers

Voor de demonstratie op 18 september in Nijmegen zijn tot nu toe de volgende sprekers aangekondigd:

Moss (die/hun) is een non-binaire neurodivergente chronisch zieke BIPOC migrant die actief is in mental health activisme, peer-to-peer supportgroepen en de Haagse queergemeenschap.

Eelke (die/hun) is een witte nonbinaire Nijmegenaar die zal spreken over waarom dit het moment is voor echte verandering in de transgenderzorg en over hoe de strijd voor zelfbeschikking ons verbindt met andere gemarginaliseerde groepen.

Zee (zij/haar) is een Egyptische transgender vluchteling die zal spreken over het zware leven van transgenders in de vluchtelingenkampen in Nederland, hoe moeilijk het is om goede hormoontherapie te krijgen en over het misbruik en de beledigingen jegens ons.

Larisa (zij/haar) identificeert haarzelf als crip. Ze wilt proberen intersectie van queer & handicap onder de aandacht te brengen en zoekt een gemeenschap waarmee dat kan.

Dinah (zij/haar) is directeur van de vanuit de gemeenschap gestuurde Trans United kliniek van Trans United Europe/BPOC trans netwerk en de GGD Amsterdam. Ze is een internationaal activiste voor trans- en sekswerkers rechten, en hiv&aids activisme, en is raadslid vanBij1 Amsterdam en bestuurder BIJ1 landelijk.

Principle 17 is een zeven jaar oud collectief dat als doel heeft de basis van de trans zorg verbeteren. Die zorg moet op basis van mensenrechten en op basis van zelfbeschikking. P17 heeft een rapport uitgegeven over de ervaringen met transgenderzorg in Nederland dat liet zien dat het de afgelopen jaren veel erger is geworden. Ze werken met TGEU samen en hebben bijeenkomsten gehouden met extra gemarginaliseerde groepen in de trans zorg Omdat de zorgstandaarden van nu achterhaald zijn, en er veel vragen zijn over hoe het wel moet, heeft P17 een nieuwe visie gemaakt voor en met de gemeenschap. Die presenteren ze tijdens onze demonstratie aan de gemeenschap

Trans in Eigen Hand
Yenny (zij/haar) is een student bio-pharmaceutische wetenschappen, co-oprichter van Trans in Eigen Hand en transgender vrouw. Zij heeft herhaaldelijk vervelende ervaringen bij de huisarts meegemaakt, maar ook een aantal hele positieve ervaringen. Om deze speurtocht naar de juiste huisarts te versoepelen, is Trans in Eigen Hand druk bezig met het in kaart brengen van bekwame en transvriendelijke huisartsen in Nederland. Daarnaast is in samenwerking met de Transgenderzorg Kwartiermaker een reeks Webinars voor huisartsen in ontwikelling, zodat deze beter snappen hoe hormoonzorg in de praktijk er uit ziet.
Zij staat hier vandaag met de vraag: Ben jij al in gesprek geweest met je huisarts?